-Burning-

"ไฟในอย่านำออก ไฟนอกอย่านำเข้า"

เป็นบทเรียนหนึ่งจากพระพุทธศาสนาที่เรียนสมัยม.ต้น เป็นการสอนศรีภรรยาที่ดีว่า เรื่องในบ้านอย่าไปเล่าให้คนอื่นฟัง ส่วนเรื่องราวที่อื่นที่ไม่เกี่ยวกับตัว ก็อย่าเอามาพัวพันกับในบ้าน

อย่าเพิ่งเข้าใจผิด เรามิได้จะไปเป็นศรีภรรยาใครแต่อย่างใด แต่รู้สึกว่ามันคล้ายกับการทำงานน่ะ เรื่องในบริษัทไม่ควรเอาไปเผยแพร่ แต่ช่วงนี้เราไม่สามารถทำได้อย่างแรง เพราะถ้าเราไม่เอาไฟออกไปซะบ้าง มันก็จะลุกไหม้ในใจเราซะก่อน

เพราะฉะนั้นบล๊อกนี้กำลังจะลุกเป็นไฟ เราจะทำการเผาไอ้มนุษย์ต่างด้าวที่นั่งข้างๆเรา ให้มันมอดม้วยไม่เหลือแม้แต่ขี้เถ้า

คำเตือน กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน เนื่องจากเราเป็นคนเผา เราคงไม่ทำไฟลวกตัวเองบ่อยนัก เอนทรี่นี้ทำขึ้นเพื่อระบายเท่านั้น มิได้มีความตั้งใจจะเป็นศัตรูกับคนจากประเทศนี้หรือใครก็ตามที่ชอบประเทศนี้แต่อย่างใด ถ้าอ่านแล้วไม่ชอบใจก็คลิ๊กรูปกากบาทที่มุมขวาบน ด้วยความขอบคุณจากเจ้าของบล๊อกที่เก็บกดจนจะระเบิดอยู่แล้ว

Episode 05 - รวมเด็ดสะเก็ดไอ้กร๊วก

ตำนานไอ้กร๊วกได้ปิดฉากลงไปตั้งแต่ต้นเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา ดังนั้นเพื่อเป็นการส่งท้ายอำลาล้างซวย เราจึงขอหยิบยกเรื่องราวต่างๆที่ยังไม่ได้เผยแพร่สู่สาธารณชนมาตีแผ่แบบรวมเด็ดสะเก็ดข่าว หรือเก็บตกก็แล้วแต่ท่านสุขใจที่จะเรียก

  • สุภาพบุรุษ

จากการคลุกคลีกับชาตินี้มาหลายปี ทำให้ได้ข้อสรุปว่า สมองของบุรุษชาตินี้ไม่สามารถประมวลผลคำว่า "Lady First" ออกมาเป็นการกระทำได้ อาการของโรคนี้พบได้ 2 ใน 3 ของประชากร เนื่องจากอัตราส่วนที่ได้นั้นมาจากการประเมินของผู้เขียน จึงเป็นตัวเลขที่ไม่แน่นอน ไม่สามารถนำไปอ้างอิงได้ หากท่านต้องการนำข้อมูลไปทำวิจัย กรุณาสัมผัสด้วยตัวเอง แล้วท่านจะรู้ซึ้ง

เช่น 1

เมื่อความซวยนำพาให้ต้องออกไปข้างนอกพร้อมไอ้กร๊วกก็ต้องนั่งรถไปด้วยกัน พอรถมาจอดตรงหน้า ทั้งเราและมันต่างยืนนิ่ง ด้วยเหตุที่ว่ามันเคยบอกเราว่ามันจะนั่งหลังคนขับ นั่นหมายความว่ามันต้องขึ้นรถก่อน เราก็เลยยืนรอให้มันเข้าไปก่อน แต่มันกลับมองหน้าเราแล้วทำหน้าเอ๋อเหมือนกับว่า "ไม่รู้วิธีเปิดประตูรถ" และก็ใช่ เราไม่ได้คิดผิด มันเปิดประตูรถไม่เป็น เลยรอให้เราเปิดให้

จะนั่งหลังคนขับ เราไม่ว่า นั่งแล้วสุขใจขี้ไม่หดตดไม่หายก็เชิญนั่งไป แต่ถ้าถึงขนาดไม่ยอมเปิดประตูเองแล้วให้เราเปิดให้เนี่ย มันหมายความว่าไง นอกจากไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษแล้วยังหน้าไม่อายให้ผู้หญิงเปิดประตูให้อีก ไอ้กร๊วกกกกเอ๊ยยย

เช่น 2

ปริ๊นเตอร์ใหญ่เท่าควาย จะต้องย้ายที่วาง เราก็ถามว่า

"จะย้ายไปไว้ตรงไหน" ที่จริงรู้แล้วว่าจะไว้ตรงไหน แต่ทำเป็นถามไปงั้นแหล่ะ จะดูซิว่าจะยกไปให้มั้ย แต่เปล่า มันแค่บอกว่า

"ย้ายไปไว้ตรงนั้น" แล้วก็ชี้มือไป

เราก็เลยต้องบอกว่า "หนัก ยกไม่ไหว" ถึงได้ย้ายก้นนวยนาดมาย้ายที่เอง

ทั้งนี้ทั้งนั้นเราก็ไม่ดีเองด้วย ที่ไม่ได้พูดไปตรงๆว่า ช่วยยกให้หน่อย ลืมไปว่าระบบประมวลผลของมันนั้นห่วยแตก

  • ว่างงาน

งานของเราจะเป็นลักษณะที่ยุ่งก็ยุ่งจนไม่มีแม้แต่เวลาจะหายใจ แต่ถ้าว่างก็ว่างชนิดที่หายไปนั่งอึ๊ในห้องน้ำทั้งวันก็ยังได้ ดังนั้นเมื่อเราว่าง เราก็เล่นเน็ตไปเรื่อยๆ ไอ้กร๊วกคงเห็นว่าเราว่าง เลยพยายามหาอะไรมาให้เราทำ เดี๋ยวจะไม่คุ้มเงินเดือนบางอย่างก็ไม่เท่าไหร่ แต่บางอย่างมันก็ต๊องจนเกินจะรับได้

เช่น

ไอ้กร๊วกปริ๊นท์อะไรก็ไม่รู้มาจากเวบหนึ่ง เสร็จแล้วก็ยื่นให้เราบอกว่า สแกนเป็นไฟล์ PDF ให้หน่อย เราก็มองหน้ามัน คิดอะไรของมันอยู่เนี่ย แล้วจะปริ๊นท์ออกมาทำไมให้เปลืองทรัพยากรโลก

  • เดินตามตูด

พฤติกรรมอย่างหนึ่งที่เห็นแล้วรับไม่ได้ก็คือ "การเดินตามหลัง"

ปกติเห็นคนชาตินี้จะเดินไปข้างๆกัน หรือไม่ก็เดินนำหน้าไป แต่ไอ้กร๊วกนี่ไม่ มันมาเดินหลังเรา แรกๆก็พยายามไม่คิดอะไรมาก แต่พอนานไปเริ่มเห็นแปลกๆ มันพยายามเดินหลังเราตลอดเลย

เราก็ลองเดินให้ช้าลง เพราะยังไงผู้ชายเดินเร็วกว่าผู้หญิงอยู่แล้ว แต่ว่าไม่ พอเราช้ามันก็ช้าตาม สาดดดดดดด

มีครั้งนึงเดินออกมาจากลิฟท์พร้อมกัน หันมาอีกทีหายไป แล้วก็ไปเห็นว่ามันเดินอยู่ข้างหลังเรา ข้างหลังเลยนะ เมิงเป็นอะไรของเมิง คอยตามเช็ดรอยเท้าเราหรอไง สาดดดดดดด

  • ทาโกะยากิ

จ๊อยซ์ยังจำได้มั้ย ที่นายเก่าพี่จัดปาร์ตี้เล็กๆเลี้ยงส่งจ๊อยซ์ก่อนไปญี่ปุ่น ลืมเล่าให้ฟังไปเลยล่ะ

ที่ทำทาโกะกินกัน แล้วแต่ละคนก็จะมีไม้เอาไว้คอยกลับทาโกะ พี่เห็นกับตาแล้วช๊อคไปแป๊บนึง ตอนที่มันเอาไม้จิ้มๆกลับด้านทาโกะ เสร็จแล้วมันก็เอาไม้นั้นไปเลียแพล่บๆ แล้วมันก็เอาไม้นั้นกลับไปจิ้มๆทาโกะต่อ..........................................................................................

ลูกนั้นใครกินไป จำไม่ได้แล้วล่ะ ตอนนั้นยังไม่ได้อะไรกับมันมาก พี่ก็เลยลืมเล่าให้ฟังไปเลย

  • คนขับรถ

เวลาที่นายกลับญี่ปุ่น ตอนเย็นก็จะเอารถของออฟฟิศไปจอดที่อพาร์ทเม้นมันแทนก็คือเวลาเลิกงานมันก็นั่งรถกลับ ตอนเช้ามาทำงานก็นั่งรถมา(สบายเหลือเกินนะ)

มีครั้งนึงระหว่างเวลางาน คนขับรถขอลากลับเพราะว่าไม่สบาย เราก็บอกให้มันรู้ แล้วก็ให้คนขับเอารถไปเก็บที่อพาร์ทเม้นมันแล้วก็กลับบ้านได้ วันถัดมาคนขับรถเล่าให้ฟังว่า เมื่อวานนี้ตอนเลิกงานมันโทรมาหาแล้วบอกว่า จะกลับบ้านแล้ว คนขับรถเอ๋อแดก ปรากฏว่ามันลืมไปว่าคนขับรถลากลับบ้านไปตั้งแต่ตอนบ่ายแล้ว กร๊วกกจริงๆ

และอีกครั้งนึง ก่อนเรากลับบ้านเราก็ถามมันว่า มันจะนั่งรถกลับมั้ย เพราะบางทีมันจะให้คนขับรถขับไปจอดที่อพาร์ทเม้นโดยที่มันไม่นั่งกลับไปด้วย มันเดินกลับเอง(คิดดูแล้วกันว่าใกล้ขนาดไหน) เราจะได้โทรบอกคนขับรถถูกว่า ให้รอมันก่อนหรือว่าให้เค้ากลับไปเลย มันก็บอกว่ากลับด้วย

วันนั้นเวลาประมาณ ทุ่มกว่าๆ คนขับรถโทรมาถามเราว่า มันทำโอทีหรอ เป็นอะไรรึเปล่า ทุกทีไม่เคยอยู่เกินทุ่ม เราก็โทรไปหามันแล้วถามว่าตอนนี้อยู่ไหน มันก็ตอบว่า

"อยู่บ้าน"

สรุปแล้ว มันลืมว่ามันจะนั่งรถกลับ เดินกลับไปเองเฉยเลยคนขับรถเค้าก็รอสิ รอว่าเมื่อไหร่มันจะโทรมา เสียเวลาทำมาหากินจริงๆ กร๊วกกก!!!!!

  • ภาษาไทย

มันเคยเรียนภาษาไทย พอพูดได้บ้าง

มีครั้งนึงนั่งรถไปข้างนอกด้วยกัน พอรถกลับมาส่งที่ออฟฟิศ เราก็สั่งงานต่อว่าให้ไปรับนายที่ไหน แล้วไปรอต่อที่ไหน ซึ่งก็เป็นสิ่งที่มันบอกเรามาอีกที ตอนกำลังจะลงรถ มันก็พยายามสั่งงานคนขับเป็นภาษาไทย ซึ่งสิ่งที่มันพูดนั้นเป็นสิ่งที่เราบอกคนขับไปแล้ว คนขับก็งงว่า จะบอกอีกทำไม

"เดี๋ยวไปรับนายที่---นะ" มันสั่ง

คนขับรถทำหน้างง

"บอกไปแล้ว" เราสวนกลับนิ่งๆ

"เสร็จแล้วไปรอที่---นะ" มันยังไม่ละความพยายาม

คนขับรถงงอีกรอบ จะมาบอกหลายๆรอบทำไม

"อันนั้นก็บอกไปแล้วเหมือนกัน" เราสวนกลับด้วยความสะใจ

มันทำหน้าบอกบุญไม่รับ

วะฮ่าฮ่าาา สะใจได้เอาคืน มันไม่ได้คิดเลยหรอไงว่า เราต้องบอกคนขับเค้าไปแล้วน่ะ ไม่รู้ล่ะไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรที่มันบอก แต่เราสะใจที่ได้เอาคืน(เลว)

  • สมุดธนาคาร

งานที่ต้องใช้ฝีมือเทพ มือวางอันดับ 1 ของโลกเท่านั้นที่จะทำได้สำเร็จ อย่างเช่นการไปธนาคารนั้น ย่อมต้องเป็นหน้าที่ของเราอยู่แล้ว

เราก็ไปธนาคารตามปกติ กลับมาก็เอาเอกสารเอาเงินเอาทุกอย่างส่งให้มัน แล้วมันก็รอตอนเรากำลังจะกลับบ้านค่อยมาถามเราว่าสมุดธนาคารอยู่ไหน เราก็จำตอนที่ส่งให้ไม่ได้ด้วยว่ามีรึเปล่า เราก็เลยดูที่ซองเอกสารที่เรามักจะเอาใส่เอกสารเวลาไปธนาคาร ก็ไม่มี เราก็เลยลองหาบนโต๊ะ ในเก๊ะ ทั้งๆที่มั่นใจว่าไม่น่าจะมี

ส่วนมัน... มันนั่งทำไรของมันต่อไปก็ไม่รู้ ไม่ได้คิดที่จะลองหาบนโต๊ะอันแสนรกของมันเลย

พอไม่เจอเราก็วิ่งลงไปที่ธนาคารซึ่งตอนนั้นปิดไปแล้ว เราก็ไปเคาะประตู คนข้างในก็มองมา แล้วชี้ให้เราไปเข้าประตูหลังด้วยหน้างงๆ เราก็ไปถามว่าลืมสมุดบัญชีไว้นี่รึเปล่า พี่เค้าบอกไม่มี เราก็วิ่งกลับมาบนห้อง เห็นมันยังนั่งอยู่ไม่รู้ร้อนรู้หนาว พอเราบอกว่าไม่มี มันถึงได้ลองหาบนโต๊ะตัวเอง

แล้วเชื่อมั้ย อยู่บนโต๊ะมันนั่นแหล่ะ ไม่รูจักหาให้ดีก่อน เห็นมาถามเราก็นึกว่าตัวเองหาแล้วไม่มีขอสาบแช่งมันเจ็ดชั่วโคตรเลย สาดดดดดดดด

  • ไอ้ลามก

มันมองหน้าอกเรา อ้ายยยยสาดดดดดดดดดดดดด

ขอจบเรื่องราวของไอ้กร๊วกไว้แต่เพียงเท่านี้ ชาตินี้ชาติหน้าชาติไหนๆ อย่าให้ได้มาเจอกันอีกเลย สาธุ

ปล.1 พิมพ์ไปนึกไปแล้วก็หงุดหงิด โคตรเกลียดมันสุดๆที่สุดของที่สุดเท่าที่เคยเกลียดคนมา เพราะฉะนั้นมันก็ออกอคติไปบ้าง อ่านแล้วก็ฟังหูไว้หูนะ

ปล.2 เดือนตุลาก็จะมีคนใหม่มาแทนมันแล้ว คราวนี้เป็นผู้หญิงล่ะ.....